| Szukaj:Słowo(a): Andrew Lloyd And Tim Rice |
Co do filmów: Kanać "Ale kino!" przypomina ekranizację rock-opery "Jesus Christ Superstar". Byćo w drugi dzie ą Świ ąt, ale będ ą powtarza Ś. Muzyka - Andrew Lloyd Webber ("Evita", "Koty", "Upiór w Operze"); Sćowa - Tim Rice ("Evita", songi w "Królu Lwie"); Reżyseria - Norman Jewison ("Skrzypek na dachu", "W upaln ą noc", "Wpćyw księżyca"). POLECAM!!! 1973 rok - a wci ąż porywaj ące (no, jedynie choreografia się, moim zdaniem, zestarzaća). I za PRL-u mogli śmy o tym tylko marzy Ś na święta w telewizji... [ Dodano: Pon Kwi 18, 2005 10:26 am ] |
 CD 1 - Dublin Side 01. Something Beautiful (O'Connor) 02. We People Who AreDarker Than Blue (Curtis Mayfield) 03. Out Of The Depths (O'Connor) 04. Dark I Am Yet Lovely (O'Connor) 05. If You Had A Vineyard (O'Connor) 06. Watcher Of Men (O'Connor) 07. 33 (O'Connor) 08. The Glory Of Jah (O'Connor) 09. Whomsoever Dwells (O'Connor) 10. Rivers Of Babylon (traditional) 11. Hosanna Filio David (traditional) CD 2 - London Side 01. Something Beautiful (O'Connor) 02. We People Who Are Darker Than Blue (Curtis Mayfield) 03. Out Of The Depths (O'Connor) 04. 33 (O'Connor) 05. Dark I Am Yet Lovely (O'Connor) 06. I Don't Know How To Love Him (Andrew Lloyd Webber/Tim Rice) 07. If You Had A Vineyard (O'Connor) 08. The Glory Of Jah (O'Connor) 09. Watcher Of Men (O'Connor) 10. Whomsoever Dwells (O'Connor) 11. Rivers Of Babylon (traditional) |
[size=24]Jesus Christ Superstar (Greek Subtitles)[/size] Plik [b]Jesus Christ Superstar (Greek Subtitles)[/b] jest tylko linkiem dla programu Torrent nie jest to dana aplikacja lub plik, dokument, itp. Posiadanie linków Torrenta nie łamie prawa a ściągane za ich pomocą programy należy usuwać po upływie 24 godzin. [size=18]Download[/size] [size=18]Opis[/size] [code]Jesus Christ Superstar (Greek Subtitles) A film adaption of the famous rock opera by Tim Rice and Andrew Lloyd Webber released in 1973. Director: Norman Jewison Starring: Ted Neeley (Jesus), Carl Anderson (Judas), Yvonne Elliman (Mary Magdalene), Barry Dennen (Pontius Pilate) [/code] [size=18]Info[/size] [code]Seeders: [color=green]2[/color] Leechers: [color=red]3[/color] Pliki: 1 Rozmiar: 979.45 MiB (1027030462 Bytes) Załadowany: 2008-05-20 21:23:48 GMT Przez: j.i.p. [/code] Aby prawidłowo otworzyć plik [b]Jesus Christ Superstar (Greek Subtitles)[/b] powinieneś zainstalować klienta sieci p2p. |
z okazji wydania płyty :TAKE COVER: tracklista albumu: "Welcome to the Machine" (Pink Floyd) już można posłuchać "Heaven on Their Minds" (Andrew Lloyd Webber & Tim Rice) "Almost Cut My Hair" (Crosby, Stills, Nash, & Young) "For What It's Worth" (Buffalo Springfield) "For The Love of Money" (The O'Jays) "Innuendo" (Queen) "Neon Knights" (Black Sabbath) "Synchronicity II" (The Police) "Red Rain" (Peter Gabriel) "Odiessa" (Carlo Marrale & Cheope) "Bullet the Blue Sky (Live)" (U2) może być ciekawie Właśnie "czekam" na ten album |
Nowy album Sinéad O'Connor Płytk "Theology", ukaże się w 18 czerwca br. i będzie dziełem dwupłytowym. Wydawnictwo zawiera osiem nowych piosenek napisanych lub współtworzonych przez artystkę: "Something Beautiful", "Out of the Depths", "33", "Dark I Am Yet Lovely", "If You Had A Vineyard", "The Glory of Jah", "Watcher of Men" i "Whomsoever Dwells". Dzieło uzupełnią covery, w tym "We People Who Are Darker Than Blue" Curtisa Mayfielda, mocna interpretacja "I Don't Know How To Love" (z "Jesus Christ Superstar") Andrew Lloyda Webbera i Tima Rice'a czy tradycyjne uduchowione "Rivers of Babylon" spopularyzowane w latach 70. przez Boney M, które na "Theology" z nowymi słowami autorstwa Irlandki. Przypomnijmy, że w 2005 roku O'Connor wydała longplay zatytułowany "Throw Down Your Arms" z repertuarem reggae oraz kompilację duetów "Collaborations". nuta.pl |
Playlista z 27.01.2009:
Z powodu sesji zapraszam ponownie 17 lutego. Powodzenia na uczelniach i do usłyszenia!! |
Z ciekawości zamówiłem 12" winyla Uninvited. Otrzymałem go dopiero dzisiaj i właśnie słucham. Mam mieszane uczucia, bo Uninvited to jedna z najpiękniejszych piosenek. Alanis gra ją zawsze pod koniec koncertów (dla płaczących dziewczyn). O ile partia pianina do muzyki house pasuje doskonale, a Bailey ma ciekawy głos, to orkiestrowe aranże działają spowalniająco jak kończąca utwór wymyślona, orientalna paria wokalna, nieobecna w piosence Alanis. Ale z drugiej strony na listach brytyjskich jest to największy przebój napisany przez Morissette od czasów Thank U, bo od miesiąca utrzymuje się w okolicach miejsca 8 i wędruje sobie tak: 108-> 21-> 8-> 8-> 8-> 10 Pozwolę sobie odsłonić słodką tajemnicę - dlaczego 21-letnia Bailey ma nazwisko Tzuke? Otóż jej dziadek ze strony mamy - developer i manager, wyemigrował z Polski do Anglii w latach 20-stych. Zmienił nazwisko na Myers a jego klientami byli m.in. Andrew Lloyd Webber i Tim Rice. Jednak mama Bailey - Judie postanowiła wrócić do polskiego nazwiska. Oczywiście wszyscy znamy nasz język, więc jestem ciekaw czy dla Was nazwisko Bailey Tzuke też ma słodki smak? 
|
Pozwoliłem założyć temat o chyba najlepszej rock operze Andrew Lloyd Webbera (muzyka) i Tima Rice'a (słowa) - Jesus Christ Superstar (a właściwe o jej filmowej adaptacji z 1973 roku - o wiele lepsza od wcześniejszego albumu z Gilianem i raczej od wszystkich innych wykonań). Niesamowicie są zagrane i zaśpiewane min. partie Teda Neelego (Jezus) i Carla Andersona (Judasz). No a sama muzyka i aranże też są świetne. Polecam każdemu. http://www.youtube.com/wa...related&search= http://www.youtube.com/wa...related&search= http://www.youtube.com/wa...related&search= http://www.youtube.com/watch?v=LUZIipy4JM4 http://www.youtube.com/watch?v=XemQQvqx4i8 - a tu jest takie fajne wykonanie "Gethsemane" przez Teda Neelego z przed 9 lat. |
Jesus Christ Superstar - rock opera napisana na przełomie lat 1969 i 1970 przez Brytyjczyków Andrew Lloyd Webbera (muzyka) i Tima Rice'a (słowa). Opowiada ona o ostatnim tygodniu życia Jezusa Chrystusa. W pierwszej wersji w roli Jezusa wystąpił w niej Ian Gillan z Deep Purple. Wystawiana była w wielu krajach, zawsze przyciągając liczne grono fanów, wydanych zostało wiele płyt z muzyką z przedstawienia. |
Przeczytałam jeszcze raz, i znalazłam wzmiankę: "Operujemy materiałem, którego autorami nadal są Andrew Lloyd Webber i Tim Rice. Jedyną modyfikacją jest dostosowanie spektaklu do naszych realiów. " Wynikałoby z tego, że to ten sam piękny JChSupersar, tylko że z telebimem  Naprawdę ciekawi mnie, jak sobie poradzą, przecież to niełatwe przekonująco zaśpiewać Webbera (patrz: Upiór w Romie), zwłaszcza gdy zespół jest amatorski.Patrzcież, co znalazłam! <Proszę A&M o zrobienie czegoś z tymi długaśnym linkiem, bo ja nie mam pojęcia co, a pewnie nam forum rozjedzie > http://pl.youtube.com/watch?v=O4CUxSWW0hU&feature=related http://pl.youtube.com/watch?v=zbm06QYOt8Q&feature=related http://pl.youtube.com/watch?v=z3bWWZCcjDs&eurl=http://www.pomorska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20081119/BYDGOSZCZ01/363026197 Edit: Pana śpiewającego Christine wrzuciłabym jako bonus na Upiorną płytę XD Findurka dnia Śro 17:58, 03 Gru 2008, w całości zmieniany 1 raz |
Rock opera napisana na przełomie lat 1969 i 1970 przez Brytyjczyków Andrew Lloyd Webbera (muzyka) i Tima Rice'a (słowa). Opowiada ona o ostatnim tygodniu życia Jezusa Chrystusa. Właściwie nie wiem, dlaczego do tej pory o niej tu nie wspomniałam... Kto zna? Jakie są Wasze opinie? |
Tutaj się zapewne wykaże Lady A., hehe.  A więc - musicale! Między innymi "Jesus Christ Superstar" (z Timem Rice), "Upiór w Operze", "Koty", "Evita" i inne. Poza tym dwie płyty "Variations" i "Requiem" i kilka osobnych piosenek. To teraz moje ulubione może. z JCS: What's the Buzz The Temple Could We Start Again, Please? The Crucifixion z UwO: eee... CAŁOŚĆ! :) No, chwalić się, kto sobie utworów tego pana posłuchuje czasem! :) |
Ja znalazłam coś takiego: "Musical to umiejscowiony we współczesności "Jesus Christ Superstar”. Autorzy nie zmieniali oryginalnej muzyki i tekstów Andrew Lloyda Webbera i Tima Rice'a. Zdecydowali jednak, że trzeba napisać nowy scenariusz, który przedstawi historię z oryginalnego libretta w nowy sposób, uwzględniający chorą rzeczywistość nowego millenium. Jezus ma w nim być uczestnikiem reality-show, a jego katami są ludzie, głosujący na uczestników programu przez sms-y.";"W trakcie spektaklu widzowie odpowiedzą na pytanie, czy ma dojść do ukrzyżowania. Wyniki SMS-owej sondy będą pokazane na telebimie". To nieco zmienia obraz całości, nieprawdaż? Osobiście nic to nie zmieni w moim podejściu to wiary, ale wydaje mi się to spojrzeniem pod ciekawym kątem na historię Jezusa. Być może jest to stanowisko kontrowersyjne, ale mnie najbardziej zastanawia fakt jak dalej w ludziach ważna jest postać i historia Jezusa, jak próbują się z nią zmierzyć na swój sposób. Ale także ważniejszym celem tego wydaje mi się ukazanie głupoty tego świata...niesamowitej popularności reality show, która przekracza wszelkie granice...myślę, że to TOTALNE przerysowanie ma na celu ukazania nam do czego dążymy. Może zderzenie tych dwóch światów sacrum i profanum da nam do myślenia? Czy głosując 'w ciemno', przeciwko spektaklowi o którym tak naprawdę nic nie wiemy- robimy dobrze? Bo wydaje mi się, że tak naprawdę nie rozumiemy (i nie chcemy zrozumieć) istoty tego, co twórcy chcą nam przekazać a już krzyczymy "bluźnierstwo". |
Jesus Christ SuperStar stworzyla w '71 bodajze dwojka dwudziestoparoletnich Brytyjczykow - teraz geniuszy musicali - Andrew Lloyd Webber i Tim Rice. Dwa lata pozniej Norman Jewison stworzyl film. Wcale nie z zamiarem zrobienia obrazu, ktory bedzie mozna puszczac w kosciolach... Film ma na celu pokazanie tego wszystkiego z punktu widzenia zwyklych ludzi, ludzi ktorzy czuja - kochaja i nienawidza, wierza ale targaja nimi watpliwosci... Tak, przeciez nie mozna nazwac "chrzescijanskim" filmu, w ktorym Jezus krzyczy na Boga w Ogrojcu, buntujac sie przeciwko jego woli, prawda? Dziwne tylko, ze tak wielu ludzi ten film porusza, a nie oburza. Film i musical, ciagle pokazywany na scenach calego swiata, rowniez w Polsce (Chorzow i Gdynia). Napisze troche o przedstawieniu, bo to ta sama tresc, tylko aktorzy inni... Przezyciem jest wrecz mistycznym, zmusza do refleksji, wierz mi, wiem co mowie, bo sprowadzilam na ten musical do teatru z setke ludzi (sami chrzescijanie). Wielu, jak ja, wracalo ponownie. I NIKT nie byl oburzony tym, ze np. nie ma zmartwychwstania - gdybys Ty slyszal jaka w teatrze panuje cisza pod koniec, a po wielu policzkach plyna lzy, moze bys sie ucieszyl, bo dla mnie ta cisza znaczy, ze bylo to przezycie jak najbardziej duchowe i ludzie beda mieli o czym myslec po powrocie do domu. Bo moze niektorzy wlasnie sobie uswiadomili, ze Jezus to nie jakis daleki Bog, ale czlowiek jak najbardziej nam podobny.... |
Witam :). "Jesus Christ Superstar" Andrew Lloyd Webber, Tim Rice (rock - opera w 2 aktach) Oto ostatnie dni życia Jezusa Chrystusa. Syn Boży naucza jeszcze, wiedząc jednak, że zbliża się czas odejścia. Jego uczniowie są przy nim, tak jak jest obok niego kochająca go Maria Magdalena. Judasz ma wątpliwości, czy Jezus nie bierze swoich marzeń za rzeczywistość. Pochylając się nad sakiewką ze srebrnikami, wciąż jeszcze się waha. Nie uniknie jednak przeznaczenia. Jest jeszcze Piłat, który próbuje uratować Jezusa. Bezskutecznie. Wiadomo przecież, że Słowo musi stać się Ciałem... "Jesus Christ Superstar" stał się czymś więcej, niż jeszcze jednym musicalem. Przedstawienie stworzone przez dwóch młodych, zaledwie dwudziestokilkuletnich Brytyjczyków, okazało się jednym z największych przebojów w historii teatru muzycznego, spektaklem na miarę rewolucji Dzieci Kwiatów. Rice i Webber zaproponowali hipisowską wersję Ewangelii - ilustrowaną muzyką rockową opowieść, w której Jezus Chrystus kreowany jest na pierwszego młodzieżowego idola w dziejach świata. Popularność JCHS - mimo zmieniających się mód i tendencji muzycznych - trwa do dzisiaj. Czas trwania: 120 minut z 1 przerwą. Zapraszam na spektakl. ........................................................................................................... Źródło: http://www.teatr-rozrywki.pl |
Witam wszystkich wielbicieli dobrej muzyki, Dawno temu (1968 r.), kompozytor Andrew Lloyd Webber i librecista Tim Rice stworzyli musical oparty o tekst z Biblii (Księga Rodzaju w Starym Testamencie). Musical opowiadał o dziejach Józefa, syna Jakuba, i jego 11 braci. Jeśli ktoś nie zna (nie pamięta) tej historii to odsyłam do Biblii Tysiąclecia a tam do rozdziałów 37, 39 - 46 Księgi Rodzaju. Warto przeczytać i wiedzieć, o czym śpiewają artyści w czasie przedstawienia. Muzyka i teksty są świetne. Kilka lat temu w naszej telewizji miałem przyjemność obejrzeć wersję z 1992 roku z Donny Osmond'em w roli Józefa. Musical bardzo mi się spodobał. Była to wersja bardziej współczesna - bogatsza i nieco "luźniejsza" niż te starsze wersje. Gorąco zachęcam do ściągnięcia z sieci wersji z 1992 roku i ewentualnie (dla porównania) tej z 1982 roku. Obydwie wersje są dostępne tutaj w formie plików .mp3. Przyznam się, że moim ulubionym utworem jest "Any dream will do". Lubię też bardzo "Benjamin calypso". Najczęściej jednak słucham wszystkiego od początku do końca. Na koniec wspomnę tylko, że Andrew Lloyd Webber ma na swoim koncie bardzo znane musicale: Koty, Evita, Jesus Christ Superstar i inne. Koty od zeszłego roku nie schodzą ze sceny w Warszawie i ciągle sala jest pełna. ------------------------------------------------------------  Jacu$ |
 gatunek: Biograficzny , Dramat , Musical produkcja: USA gatunek: Biograficzny , Dramat , Musical data premiery: 1997-03-14 (Polska) , 1996-12-20 (?wiat) re?yseria Alan Parker scenariusz Oliver Stone , Alan Parker zdj?cia Darius Khondji muzyka Andrew Lloyd Webber na podstawie: musicalu Andrew Lloyd'a Webber'a i Tim'a Rice'a od lat: 12 czas trwania: 134 OBSADA Madonna Antonio Banderas Jonathan Pryce Jimmy Nail Victoria Sus Julian Littman Olga Merediz Laura Pallas Julia Worsley Mark Ryan David Henry Andrea Corr Mart?n Drogo Lucinda Rhodes-Flaherty ... Opis. Film opowiada histori? ?ycia Evy Peron (Madonna), ?ony prezydenta Argentyny, Juana Perona (Jonathan Pryce). Uwielbiana przez wi?kszo?? mieszka?c?w tego kraju kobieta, zwana przez nich zdrobniale Evita. Wychowywa?a si? w biednej wiosce. Maj?c 15 lat, uciek?a do Buenos Aires z w?drownym ?piewakiem. Swojego m??a spotka?a po raz pierwszy w 1944 roku. Dzi?ki jej namow? i wsparciu Juan Peron po wyj?ciu z wi?zienia rozpoczyna karier? polityczn?. linki. Code: |
Za http://imdb.com/title/tt0070239/plotsummary Based on a concept album project written by Andrew Lloyd Webber and Tim Rice, and the subsequent long-running Broadway performance, this film tells the story of the final 6 days in the life of Jesus Christ through the troubled eyes of Judas Escariot. Too often mis-labeled a musical, this film is a "rock opera." There are no spoken lines, everything is sung. Wszystko w stylistyce hipissowskiej, o ile pamietam. Niedawno bylo w TV. |
http://www.youtube.com/watch?v=feWcodU51QY muzyka: Andrew Lloyd Webber słowa: Tim Rice reżyseria: Norman Jewison |
TANIEC Z GWIAZDAMI THE BEST OF 2007 01. Percy Mayfield - Hit The Road Jack 01:33 02. Tony Hiller, Martin Lee, Lee Sheridan - Save Your Kisses For Me 01:30 03. Cole Porter - My Heart Belongs To Daddy 01:34 04. Bob Crewe, Kenny Nolan - Lady Marmalade 01:38 05. Albert Hammond, Carole Bayer Sager - When I Need You 01:36 06. Jose Abreu, Evin Drake, Aloysio Oliveira - Tico Tico 01:40 07. Sting - Fields Of Gold 01:43 08. Annie Lennox, Dave Sewart - Sweet Dreams 01:42 09. Marianito Mores, Sting - El Tango De Roxanne 01:36 10. Pascual Marquina - Espana Cani 01:37 11. Robert Harris, Paul Francis Webster - Spiderman 01:42 12. Eddie Cooley, John Davenport - Fever 01:38 13. Solomon Burke, Bert Russel,Jerry Wexler - Everybody Needs Somebody 01:46 14. Norah Jones - Come Away With Me 01:47 15. Lamont Dozier, Brian Holland - You Cant Hurry Love 01:29 16. Christopher Birch, Orville Burrell,Ricardo RikRok Ducent,Brian Th 01:38 17. Anastacia, Louis Biancaniello,Sam Watters - Im Outta Love 01:32 18. Mike Batt - Nine Million Bicycles 01:43 19. John Lennon,Paul McCartney - All My Loving 01:22 20. Joe Brooks - You Light Up My Life 01:40 21. Leo Robin, Jule Styne - Sparkling Diamonds 01:41 22. Burt Bacharach, Hal David - Raindrops Keep Falling On My Head 01:40 23. Mike Blatt, Charles Hart, Andrew Lloyd Webber, Richard Stilgoe - The Ph 01:37 24. John DeNicola, Donald Markowitz, Franke Previte - The Time Of My Life 01:58 25. Mustafa Guendogdu, ErrolRennalls, Mouse T - Sex Bomb 01:38 26. Cesar Rosas - Cancion Del Mariachi 01:35 27. Bob Thiele,George David Weiss - Wonderful World 01:29 28. Noel Gallagher - Wonderwall 01:42 29. Fred Ebb, John Kander - New York, New York 01:37 30. John Lennon, Paul McCartney - Cant Buy Me Love 01:40 31. Mariano Mores - Tanguera 01:35 32. Nat King Cole, Irving Mills - Straighten Up And Fly Right 01:36 33. Henry Mancini, Johnny Mercer - Moon River 01:39 34. Andrew Lloyd Webber, Tim Rice - Heaven On Their Minds 01:39 35. Scoot English, Richard Kerr - Mandy 01:37 36. Pascual Contursi/Enrique Pedro Maroni/Gerardo Hernan Matos Rodriguez - 01:40 37. Sammy Cahn, Jimmy Van Heusen - Love And Marriage 01:31 38. Steve Wonder - Outro Lugar 01:43 39. John Lennon, Paul McCartney - With A Little Hepl From My Friends 02:50 HASŁO: krzyskeno Nie mój upload, znalazłam to w sieci |
Limahl, właściwie Christopher Hamill (ur. 19 grudnia 1958 roku w Wigan, w obrębie hrabstwa Lancashire, w stołecznym okręgu Większego Manchesteru) - brytyjski piosenkarz pop, który w latach 80. XX wieku był wokalistą zespołu Kajagoogoo i odnosił potem sukcesy jako solista. Życiorys : Syn Erica i Cynthii Hamill, dorastał wraz z trojgiem rodzeństwa; dwoma braćmi - Paulem i Anthony oraz siostrą Caroline. Po ukończeniu Mesnes High School w Wigan, związał się z Westcliff-on-Sea Palace Theatre Repertory Company. Występował z powodzeniem w biblijnym musicalu Andrew Lloyda Webbera i Tima Rice Józef i cudowny płaszcz snów w technikolorze (Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat). Przez krótki okres był punkiem w zespole Vox Deus, a następnie śpiewał w grupie Crossword i formacji Brooks z Mike'em Nolanem. Jego sceniczny pseudonim Limahl powstał z anagramu jego nazwiska. W 1981 został wokalistą zespołu pop Art Nouveau przekształconego na Kajagoogoo, a jego karierą pokierował jako współproducent pierwszych nagrań Nick Rhodes z zespołu Duran Duran. Wylansowany przebój "Too Shy" szybko znalazł się na miejscu pierwszym w Wielkiej Brytanii i dotarł do miejsca piątego amerykańskiej listy Billboard Hot 100. Piosenka stała się symbolem pop kultury lat 80. i zyskała ogromną popularność. Jego odejście od Kajagoogoo w 1983 roku spowodowane było częściowo zbyt dużą kontrolą nad grupą gitarzysty Nicka Beggsa. Rok potem grupa zmieniła nazwę z Kajagoogoo na Kaja i działała do 1986. W 1983 Limahl rozpoczął karierę solową, a jego pierwszy utwór "Only For Love" trafił na dwudzieste miejsce listy przebojów w Wielkiej Brytanii. Rok później odniósł sukces przebojami "Too Much Trouble" i "Never Ending Story" - muzycznym motywem przewodnim baśniowego filmu fantasy Wolfganga Petersena Niekończąca się opowieść (Die Unendliche Geschichte, 1984) z Noah Hathawayem oraz debiutanckim albumem "Don't Suppose...". Jego kolejne płyty "Colour All My Days" (1986) i "Love is Blind" (1992) oraz singel "Tell Me Why" (2006) nie cieszyły się tak wielkim powodzeniem. W 2004 roku wystąpił w muzycznym reality show PRO 7 Comeback - Die große Chance, a rok później pojawił się w programie ITV Hit Me Baby One More Time. W sierpniu 2008 wystąpił na Sopot Festival. |
Andrew Lloyd Webber & Tim Rice - Heaven On Their Minds [Jesus Christ Superstar '70 |
Przeczytajcie jakie utwory będą zagrane w Olavinlinna. W takiej chwili żałuję, że nie mieszkam w Finlandii! Moondance zagrane przez orkiestrę symfoniczną! Tarja Turunen, soprano Raimo Sirkiä, tenor Kuopio Symphony Orchestra, cond. Riku Niemi Overture from Così fan tutte music by Wolfgang Amadeus Mozart - arr. by. Kirmo Lintinen - orch. by Riku Niemi Kuopio Symphony Orchestra Phantom of the Opera music by Andrew Lloyd Webber - lyrics by Charles Hart, Richard Stilgoe Tarja Turunen & Raimo Sirkiä Rusalka's aria Song to the Moon from Rusalka music by Antonín Dvor?ák - libretto by Jaroslav Kvapil Tarja Turunen Caruso music and lyrics by Lucio Dalla Raimo Sirkiä Don't cry for me Argentina from Evita music by Andrew Lloyd Webber - lyrics by Tim Rice - arr. by Riku Niemi Tarja Turunen Lamento di Federico from L'Arlesiana music by Francesco Cilea - libretto by Leopoldo Marenco Raimo Sirkiä Moondance music by Tuomas Holopainen Kuopio Symphony Orchestra Two for Tragedy! music and lyrics by Tuomas Holopainen - arr. by Kalevi Olli Raimo Sirkiä Angels Fall First music and lyrics by Tuomas Holopainen - arr. by Kalevi Olli Tarja Turunen Written in the Stars music by Elton John - lyrics by Tim Rice Tarja Turunen & Raimo Sirkiä intermission Intermezzo from Cavalleria rusticana music by Pietro Mascagni Kuopio Symphony Orchestra Canio's aria Vesti la giubba from I Pagliacci music and libretto by Ruggero Leoncavallo Raimo Sirkiä Somewhere from West Side Story music by Leonard Bernstein - lyrics by Stephen Sondheim - arr. by Riku Niemi Tarja Turunen There for Me music by Angelo La Bionda, Carmelo La Bionda, Charly Ricanek - lyrics by Richard Palmer Jones Tarja Turunen & Raimo Sirkiä Freestyler music by Jaakko Salovaara - arr. by Riku Niemi Kuopio Symphony Orchestra Proud Mary music and lyrics by John Fogerty - arr. by Kalevi Olli Raimo Sirkiä Lauretta's aria O mio babbino caro from Gianni Schicchi music by Giacomo Puccini - libretto by Giovacchino Forzano Tarja Turunen Beauty of the Beast Long Lost Love One More Night to Live Christabel music and lyrics by Tuomas Holopainen - arr. by Riku Niemi Tarja Turunen & Raimo Sirkiä Members of the Opera Festival Choir Ja chcę to usłyszeć... 
|
Darek Kordek- (ur. 26 stycznia 1965 roku w Warszawie) – polski aktor teatralny, musicalowy, filmowy i telewizyjny, piosenkarz. Uczęszczał do klasy matematyczno-fizycznej VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie. Studiował na Wydziale Aktorskim w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, którą ukończył w 1988 roku. Jeszcze podczas studiów otrzymał nagrodę na VI Ogólnopolskim Przeglądzie Przedstawień Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi za podwójną rolę Kacpera i Leondera w spektaklu Czyste szaleństwo w reżyserii Jana Englerta. W 1989 roku zdobył jedną z trzech głównych nagród - Nagrodę Pagartu i stypendium pieniężne Ministerstwa Kultury i Sztuki za wykonanie piosenki "Och, ty w życiu" na X Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Występował w teatrach warszawskich: Rampa na Targówku (1988-92), Studio Buffo (1993-95), gdzie śpiewał w produkcjach Janusza Józefowicza, m.in. programie składanym Do grającej szafy grosik wrzuć i musicalu Metro, "Scena Prezentacje" (1997), Muzycznym "Roma" (1999-2002), Syrena (2001-2002), Na Woli (2004) i Komedia (2006) oraz Współczesnym im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu (1995-96), im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (1995), Powszechnym im. Jana Kochanowskiego w Radomiu (1996) w roli faraona w biblijnym musicalu Tima Rice i Andrew Lloyda Webbera Józef i cudowny płaszcz snów w technikolorze (Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat), Rozrywki w Chorzowie (1999), Operze i Operetce w Szczecinie (1999) i Polskim w Bielsku-Białej (2000). Szersza widownia zauważyła go w pierwszej polskiej operze mydlanej W labiryncie (1990-91) w roli Marka Siedleckiego, pracującego w laboratorium przystojniaka i podrywacza. Zasłynął także rolą kinową przyjaciela tytułowgo bohatera granego przez Olafa Lubaszenko w dramacie sensacyjnym Władysława Pasikowskiego Kroll (1991). W 1998 wydał album zatytułowany "Tylko cień". W 2004 w duecie z aktorką Olgą Bończyk nagrał płytę "Sztuka kochania, czyli serdeczne porachunki". Wystąpił w III edycji programu Jak Oni śpiewają?, zajął 7. miejsce. |
To tylko ludzie Maciej Balcar i Janusz Radek Jezus skończył architekturę, Judasz jest historykiem. Kiedy wychodzą na scenę - publiczność szaleje. Nawet nie marzyli, że kiedyś uda im się zagrać w sławnym musicalu "Jesus Christ Superstar" Andrew Lloyda Webbera i Tima Rice'a. Spektakl z Teatru Rozrywki z Chorzowa w reżyserii Marcela Kochańczyka w weekend będziemy mogli zobaczyć w Teatrze Polskim. Dorota Wyżyńska: Jezus i Judasz - takich ról nie dostaje się często. Jak to jest grać Jezusa, jak to jest zagrać Judasza? Czy teraz wszyscy znajomi zwracają się do Panów w ten sposób? Maciej Balcar (Jezus): Na razie mówią tak do mnie tylko w teatrze... Chociaż już kilka razy gdzieś na ulicy w Chorzowie słyszałem, jak ktoś za mną szeptał: "O idzie Jezus". Nasz Jezus nie czyni cudów. Jest człowiekiem, który potrafi wpaść w furię, załamać ręce, który ma wątpliwości, płacze. Janusz Radek (Judasz): Moja sytuacja była trudniejsza, nie tak szybko przekonałem się do Judasza. Chciałem wziąć udział w spektaklu, byłem szczęśliwy, że wybrano właśnie mnie, ale... no właśnie - Judasz. Nasz Judasz też jest zwykłym człowiekiem, tak samo ułomnym i tak samo niedoskonałym jak każdy z nas. Nie jest pozbawiony wrażliwości, może nie potrafi przeskoczyć samego siebie, żeby dać wiarę... Ale przecież i nasza wiara na co dzień jest chwiejna... W Chorzowie na rock-operę "Jesus Christ Superstar" przychodzą tłumy. Domyślam się, że jest to przede wszystkim publiczność młodzieżowa? J. R.: - Opowiem anegdotę. Jestem w jednym z chorzowskich sklepów mięsnych, kupuję sobie kiełbasę, a pani zza lady woła do mnie: "A do kiedy tam panie Judaszu gracie tego "Jesusa"? Byłem zaskoczony - pani sprzedająca mięso rozpoznaje mnie. A ona dalej, że teraz chodzi z mężem na naszą rock-operę, a wcześniej była aż dziesięć razy na "The Rocky Horror Show". Nasi widzowie, jak widać, są bardzo różni. "Jesus Christ Superstar" to połączenie tematu delikatnego, intymnego z formą rozrywkową. Czy nikt nie protestował: "Tak nie można", "Nie szargać świętości"? J. R.: Zestawienie tematu religijnego z formą rozrywkową może drażnić, ale.... M. B.: Spektakl jest przyjmowany ciepło. Oglądają go nawet 80-letnie nobliwe panie. Rozmawiałem z nimi, były zaciekawione formą przedstawienia. J. R.: Ten spektakl nie oburza, bo nie ma tu niesmacznych karytatur. To opowieść o jednej z najważniejszych postaci w historii ludzkości napisana współcześnie. To nie jest spektakl dydaktyczny. Ludzie przychodzą do teatru jak na bajkę. Oczekują, że zobaczą prawdziwą miłość, dobro, sprawiedliwość. To nie jest spektakl religijny ani program "Ziarno". Tu każdy sam musi sobie odpowiedzieć na pytanie, co jest absolutem. M. B.: Warto dodać, że na nasz spektakl przychodzą też duchowni. Czasem odwiedzają nas za kulisami. Jeden z księży zauważył kiedyś moją pomyłkę. Śpiewam dwa podobne zdania i coś mi się przestawiło w tekście. Byłem pewny, że nikt tego nie zauważył. A po spektaklu podeszło do mnie dwóch młodych księży: "Panie Maćku, proszę uważnie przeczytać tekst". I następnego dnia tłukłem ten fragment i już się nie mylę... To był przypadek, że reżyser Marcel Kochańczyk, kompletując obsadę, trafił właśnie na Was... J. R.: Śpiewam od lat, ale nie spodziewałem się, że kiedyś wystąpię w teatrze. Nie miałem doświadczeń aktorskich, choć grałem w kabarecie Zielone Szkiełko w Krakowie. M. B.: Z wykształcenia jestem architektem, a na co dzień muzykiem grupy Maciej Balcar & Koniec Świata. A udział w tym przedstawieniu? To dar od Boga. Będąc młodym zbuntowanym hipisem, bez przerwy słuchałem muzyki z filmu "Jesus Christ Superstar". Wyobrażałem sobie, że byłoby fajnie kiedyś w przyszłości zostać chociażby bileterem w teatrze, w którym grają ten musical. Rock-opera "Jesus Christ Superstar" Andrew Lloyda Webbera i Tima Rice'a powstała na początku lat 70. i jest już klasyką tego gatunku. Niemała w tym zasługa filmu, który nakręcono w 1973 roku. W Polsce po raz pierwszy wystawiono "Jesus Christ Superstar" w 1987 roku w Teatrze Muzycznym w Gdyni. W Chorzowie premiera odbyła się w kwietniu tego roku. Rozmawiała Dorota Wyżyńska Gazeta Stołeczna 09.11.2000 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/jesus1.htm |
reżyseria Tim Burton scenariusz Caroline Thompson Tim Burton aktorzy Johnny Depp : Edward Nożycoręki Winona Ryder : Kim Boggs Dianne Wiest : Peg Boggs Anthony Michael Hall : Jim Kathy Baker : Joyce Monroe Conchata Ferrell : Helen O-Lan Jones : Esmeralda Vincent Price : Wynalazca Alan Arkin : Bill Boggs Robert Oliveri : Kevin Boggs James Spicer : Sąsiad Harvey Bellman : Sąsiad Susan Blommaert : Tinka Nick Carter : Sąsiad (niewymieniony w czołówce) Linda Perri : Cissy Caroline Aaron : Sąsiadka Marge Ken DeVaul : Policjant Suzanne Chrosniak : Sąsiadka L.A. Rothman : Dziewczyna na obiedzie (niewymieniony w czołówce) Brett Rice : Reporter Joe Sheldon : Sąsiad Doyle Anderson : Sąsiad Biff Yeager : George Monroe Stuart Lancaster : Emeryt Dick Anthony Williams : Oficer Allen Donna Pieroni : Blondynka w TV Carol Crumrine : Sąsiadka Carmen J. Alexander : Reporter Phil Olson : Sąsiad Laura Nader : Sąsiadka Marti Greenberg : Suzanne Bea Albano : Bogata wdowa w TV Jackie Carson : Sąsiadka Marc Macaulay : Reporter Bill Klein : Sąsiad Tammy Boalo : Sąsiad Carol D. Klasek : Sąsiadka Bryan Larkin : Max Eileen Meurer : Nastolatka w TV Peter Palmér : Redaktor Jack W. Kapfhamer : Sąsiad Tabetha Thomas : Mała dziewczynka na rowerze Mary Jane Heath : Sąsiadka Lee Ralls : Ruda kobieta w TV Cecil Hawkins : Sąsiadka Sherry Ferguson : Matka Maxa Dianne L. Green : Sąsiadka Rosalyn Thomson : Młoda kobieta w TV Peter Palmer : Redaktor Russell E. Green : Sąsiad Aaron Lustig : Psycholog Rex Fox : Sierżant policji Miriam Goodspeed : Sąsiadka Linda Jean Hess : Stara kobieta w TV Roland Douville : Sąsiad Kathy Dombo : Nastolatka Jalaine Gallion : Sąsiadka Kelli Crofton : Dziewczyna w różu Gary Clarke : Sąsiad Tricia Lloyd : Nastolatka Kathy Fleming : Sąsiadka Andrew B. Clark : Muskularny facet Michael Brown : Sąsiad Michael Gaughan : Policjant Ellen Dennis : Sąsiadka zdjęcia Stefan Czapsky muzyka Danny Elfman scenografia Bo Welch Tom Duffield Cheryl Carasik producent Tim Burton Denise Di Novi producent wykonawczy Richard Hashimoto montaż Colleen Halsey Richard Halsey kostiumy Colleen Atwood |
Evita  produkcja: USA gatunek: Biograficzny, Dramat, Musical data premiery: 1997-03-14 (Polska) , 1996-12-20 (Świat) reżyseria Alan Parker scenariusz Alan Parker , Oliver Stone zdjęcia Darius Khondji muzyka Andrew Lloyd Webber czas trwania: 134 dyst.: Vision Film Distribution "You must love me..." Trzy Złote Globy (w tym dla Madonny za rolę tytułową), Oscar za piosenkę ?You must love me?, osiem nominacji do nagrody BAFTA i dwie nominacje do nagrody MTV (dla Madonny) to tylko część nagród jakie otrzymał musical ?Evita?, ekranizacja słynnego spektaklu Andrew Lloyd Webbera z 1977 roku. Alan Parker już wtedy myślał o przeniesieniu go na ekran. Jednak jego twórcy (Webber i Tim Rice) początkowo nie zgadzali się na to. Chcieli, aby ich dzieło nacieszyło się oryginalną popularnością. Kiedy trzy lata później wyrazili zgodę to reżyser stracił zainteresowanie tym projektem. W między czasie o przeniesienie tego musicalu ze sceny na ekran myśleli najwięksi reżyserzy Hollywood (m. in. Steven Spielberg). W końcu w połowie lat dziewięćdziesiątych projekt znowu trafił w ręce Alana Parkera... I tak w 1996 powstał filmowy musical opisujący życie i działalność Evy Duarte Peron, zwanej przez ukochany lud - Evitą. Zaczynając realizację wszyscy twórcy mieli nadzieję, że film okaże się hitem. W tej jednej kwestii się nie pomylili. Począwszy od lipca 1952 rok, kiedy właściciel kina przerywa seans filmowy z młodziutką Evą Duarte, przyszłą panią Peron, aby przekazać zebranym, że "duchowa przewodniczka naszego życia odeszła na zawsze..." śledzimy losy bohaterów. Obserwujemy jak wykorzystując mężczyzn Eva Duarte wspina się na sam szczyt swoich marzeń. Poznaje wojskowego i polityka - Juana Perona czyniąc z niego rok później prezydenta i swojego męża. Dowiadujemy się, że aby coś osiągnąć nie wystarczą tylko szczere chęci, ale w głównej mierze determinacja i silna wola.. Ludzie pokochają ją od razu. To ona pierwsza przemówiła do robotników. To ona jako pierwsza wyciągnęła w ich kierunku pomocną dłoń. Zaczęła organizować również różne akcje charytatywne. Później z przerażeniem dochodzimy do samego końca, kiedy to Evicie przyszło się zmierzyć z własną legendą - w wieku 33 lat umiera na raka szyjki macicy. Oglądając ten film nie sposób jest nie uronić ani jednej łzy. Zwłaszcza przy ostatniej, oscarowej, piosence, kiedy bohaterka wyznaje mężowi, że jej życie mogła zmienić tylko ona i to nie jeden raz. "Mój los był tylko w moich rękach, Mogłam go zmienić nie jeden raz, Mogłam płonąć jak gwiazda, dając żywy blask Albo żyć, gdzieś w cieniu długi czas. Lecz przecież byłam taka młoda dla mnie miesiąc po prostu wiecznie trwał. (...) To był piękny czas. To był mój czas." Nie ma rzeczy idealnych, dlatego ten film zapewne też nie jest doskonały. Jednak przy tylu plusach próżno byłoby doszukiwać się jakichkolwiek minusów. Wspaniała muzyka Webbera, doskonałe zdjęcia Dariusa Khondija, rewelacyjne kostiumy Penny Rose i doskonały montaż Gerry'ego Hamblinga tworzą jednolitą całość. No i nie bez znaczenia są tu kreacje Madonny w roli Evity, Antonio Bandaresa jako wszystko komentujący krytyk i jednocześnie wielbiciel Evy - Che, Jonathana Pryce'a jako Juana Perona czy Jimmy'ego Neila jako Augustin Magaldi, pierwszy mężczyzna wykorzystywany przez Evitę. Światowa premiera odbyła się 20 grudnia 1996 roku przyciągając do kin miliony widzów na całym świecie. Głównie były to osoby w krajach latynoamerykańskich. Lecz gdzie by to nie było, wszyscy chcieli obejrzeć filmową biografię kobiety, która zapisała się w historii świata jako ktoś naprawdę wyjątkowy. To w końcu ona dała nadzieję zwykłym robotnikom na lepsze życie. I to w końcu ją w 1952 roku opłakiwano, gdy przegrywała walkę z długą i ciężką chorobą... Galeria:     8 marca godzinna 18.00 kanał Hallmark -Evita |
Aktualności 2009-01-05 | Bydgoszcz: Czy musical zostanie ocenzurowany? „Superstar with… Jesus Christ” to spektakl, którego premierę zaplanowano w Bydgoszczy na Wielką Środę. Organizatorzy widowiska, Jakub Jaworski i Jarosław Klonowski, tak opisują przedstawienie: „Jest to musical na podstawie „Jesus Christ Superstar” Andrew Lloyda Webera i Tima Rice’a. Utrzymany w rockowej konwencji spektakl opowiada o ostatnich dniach życia Jezusa Chrystusa. Jest także ironicznym spojrzeniem na programy typu „realisty-show”, w których przekraczane są kolejne granice wyczucia i dobrego smaku, aby przykuć uwagę widza.” W trakcie spektaklu widzowie będą mieli zadecydować o losie Jezusa za pomocą SMS-owej sondy. Pomysł ten wywołał oburzenie środowisk katolickich. Domagają się one od Prezydenta Miasta wydania zakazu wystawiania spektaklu na Starym Rynku, a także w instytucjach podległych miastu czy w jakimkolwiek innym miejscu publicznym. Protestuje także kościół prawosławny i protestancki, zaś prawicowe stowarzyszenie Unum Principium zbiera podpisy pod petycją przeciwko spektaklowi i nawołuje Wyższą Szkołę Gospodarki, która udostępnia sale organizatorom przedstawienia, do „zaprzestania wspierania w jakiejkolwiek formie rzeczonego musicalu i nieprzyczynieniu się do zgorszenia milionów katolików w Polsce i poza jej granicami.”. Stowarzyszenie prosi także chrześcijan o podjęcie "dzieła modlitewnego w intencji Bydgoszczy wolnej od bluźnierstw kryjących się za hasłem wolności wypowiedzi artystycznej". Jak podaje Gazeta Wyborcza, organizatorzy spektaklu zapewniają, że nie mieli zamiaru nikogo obrażać, chcą jedynie poprzez swego rodzaju eksperyment socjologiczny obnażyć „mechanizmy społeczeństwa zdominowanego przez programy reality show”. Sami jednak oddali scenariusz przedstawienia do prokuratury, by ta orzekła, czy obraża on uczucia religijne. Deklarują także możliwość zmiany scenariusza. Wydaje się jednak, że decyzja Urzędu Miasta jest już przesądzona. Jak powiedział Gazecie Wyborczej Maciej Grześkowiak, zastępca prezydenta Bydgoszczy: „Nawet jeśli prokuratura oceni tekst jako niegodzący w niczyje uczucia religijne, to najważniejsze jest, by nie budzić niepokojów społecznych, dlatego głosów ze strony ugrupowań katolickich nie zignorujemy.” Komentarz Indeksu 73: Inicjatywa Indeks 73 przypomina, że 73 artykuł Konstytucji RP gwarantuje każdemu wolność twórczości artystycznej i dostępu do dóbr kultury. Niepokój budzi sytuacja, w której artyści, w obliczu nagonki medialnej, sami zanoszą swój scenariusz do prokuratury. Jeszcze bardziej alarmująca jest wypowiedź zastępcy Prezydenta Miasta, który deklaruje złamanie prawa do wolności twórczej niezależnie od opinii prokuratury. Kolejny raz nośne hasło o "obrazie uczuć religijnych" przyczynia się do cenzurowania sztuki w Polsce. Agnieszka Kaim Źródła: Film na portalu Tvn24.pl http://www.tvn24.pl/28377,1574363,0,1,co-komu-wypada,fakty_wiadomosc.html Gazeta Wyborcza, SMS-owemu sądowi nad Jezusem kościoły mówią NIE http://miasta.gazeta.pl/bydgoszcz/1,35588,6093486,SMS_owemu_sadowi_nad_Jezusem_koscioly_mowia_NIE.html Gazeta Wyborcza, Katolicy nie pozwolą publicznie sądzić Jezusa http://miasta.gazeta.pl/bydgoszcz/1,78943,6013172,Katolicy_nie_pozwola_publicznie_sadzic_Jezusa.html Moja Bydgoszcz, Ogłoszenie o castingu http://www.moja.bydgoszcz.pl/?news_id=4785&mod=news Za: http://www.indeks73.pl/pl_,aktualnosci,_,20,_,520.php . |
 EVITA USA, 1996, 134 min musical Reżyseria: Alan Parker Obsada: Madonna, Antonio Banderas, Jonathan Pryce, Jimmy Nail
Przyszła prezydentowa Argentyny, jedna z najbardziej wpływowych kobiet w historii, swego czasu otoczona boskim niemal kultem, urodziła się 7 maja 1919 roku jako jedno z pięciorga nieślubnych dzieci kucharki z wioski Le Union i jej kochanka, farmera Juana Duarte. Eva Duarte, dopiero później nazwana przez lud pieszczotliwie Evitą, karierę rozpoczynała jako fordanserka i nieletnia prostytutka. W wieku 15 lat przeniosła się do Buenos Aires, gdzie - dzięki protekcji kolejnych kochanków - stopniowo awansowała w społecznej hierarchii. Z modelki stała się aktorką - telewizyjną i radiową - a filmy klasy "B" i mydlane opery Radia El Mundo, w których występowała przysparzały jej coraz większej popularności. Ta zaprowadziła ją wreszcie na aukcję charytatywną na rzecz ofiar trzęsienia ziemi, na której piękna Eva poznała wojskowego i polityka Juana Peróna. Po ślubie w 1945 roku Eva Duarte Perón całkowicie zaangażowała się w misję uczynienia z męża najważniejszej osoby w państwie, co udało się w lutym 1946 roku, kiedy Perón został prezydentem. Kariera polityczna uwielbianej przez lud Evity rozkwitała błyskawicznie. Prezydentowa utworzyła fundacje pomagające biednym i wspierające ruch kobiet argentyńskich, a od 1949 roku stała się bez wątpienia najbardziej wpływową osoba w kraju, przewyższając pod tym względem nawet męża. Uważana za narodową bohaterkę Evita współpracowała z organizacją ODESSA zapewniającą bezpieczeństwo w Argentynie oficerom SS, grała na wyścigach samochodowych i wywoływała burze plotek wokół swojego małżeństwa - Perónowie nigdy nie mieli dzieci, co budziło rozliczne domysły na temat ich życia seksualnego. Zmarła w wieku 33 lat na raka szyjki macicy, a jej ciało, po wielu perturbacjach (było balsamowane, wystawiane na widok publiczny, wywożone do Włoch) spoczywa w grobowcu rodziny Duarte w Buenos Aires. Trzydzieści lat po jej śmierci losy wielkiej przywódczyni opisali twórcy musicalu "Evita": kompozytor Andrew Lloyd Webber i autor tekstów Tim Rice. Autor przewodnika po Argentynie "Lonely Planet" uważa nawet, że Evita żyła głównie po to, aby stworzyć gotowy scenariusz do tego znakomitego musicalu. W najsłynniejszych inscenizacjach "Evity" główne role zagrały m.in. Elaine Page na londyńskim West Endzie i Patti LuPone na Broadwayu. W 1996 roku dołączyła do nich Madonna, która w postać wielkiej Evy wcieliła się w pierwszej filmowej wersji musicalu zrealizowanej przez ALANA PARKERA, twórcę m.in. głośnego filmu-teledysku "Ściana" (1982) do muzyki z albumu "The Wall" Pink Floyd czy adaptacji "Ptaśka" (1984) Williama Whartona. O nagrodzonej Oscarem za muzykę i trzema Złotymi Globami "Evicie" Parkera jeden z krytyków Gazety Wyborczej pisał, że jest to "jeden z nielicznych filmów muzycznych, w których nie ma nic sztucznego w tym, że bohaterowie śpiewają do siebie zamiast rozmawiać". Brak tradycyjnych dialogów reżyser wynagrodził zresztą doskonale odtworzonym klimatem Argentyny lat 40. i 50. Narodziny peronizmu w "Evicie" tworzą tak wyraziste tło, jak pogromy żydowskie w "Skrzypku na dachu" czy wojna wietnamska w "Hair". Parker jednak świadomie nie ucieka od teatralizacji, która całą opowieść ubiera w uniwersalny cudzysłów - karierę prostej dziewczyny z ludu, która staje się najważniejszą osobą w Argentynie komentuje uliczny śpiewak Che - Antonio Banderas, który pełni tu rolę jednoosobowego greckiego chóru. "Evita" to również jedna z najlepszych ról w aktorskiej karierze Madonny, nagrodzonej za ten występ Złotym Globem. To nie ona jednak, lecz Maria Conchita Alonso, Michelle Pfeiffer, a nawet Meryl Streep miały początkowo grać tytułową postać. Parker powierzył tę role Madonnie dopiero po tym, jak wokalistka napisała do niego rozpaczliwy list, w którym błagała o szansę. Dołączyła do niego nawet kasetę ze swoim clipem "Take w Bow", który - jej zdaniem - znakomicie oddaje klimat lat 50. Jej kreacja przeszła do historii kina, choć nie z powodu aktorskich zdolności Madonny, ale... liczby kostiumów. W "Evicie" piosenkarka przebierała się 85 razy, czym pobiła rekord ustanowiony przez Elizabeth Taylor w "Kleopatrze" z 1963 roku. Emisja: 8 lutego, godz. 21:30 PULS TV |
A może wziąć jakąś listę - gotowca? Np na portalu Rate Your Music są listy albumów rocznikami (z pewnymi opcjami sortowania), ułożone według ocen uzytkowników RYM. Tak np. wygląda lista najlepszych popularnych albumów A.D. 1970 1 The Stooges Fun House 2 Neil Young After the Gold Rush 3 The Who Live at Leeds 4 Miles Davis Bitches Brew 5 Black Sabbath Paranoid 6 John Lennon John Lennon / Plastic Ono Band 7 Curtis Mayfield Curtis 8 Creedence Clearwater Revival Cosmo's Factory 9 Van Morrison Moondance 10 Black Sabbath Black Sabbath 11 George Harrison All Things Must Pass 12 Art Ensemble of Chicago Les Stances a Sophie 13 Nick Drake Bryter Layter 14 Townes Van Zandt Townes Van Zandt 15 Tim Buckley Starsailor 16 Andrew Lloyd Webber & Tim Rice Jesus Christ Superstar [Original Concept Recording] 17 Crosby, Stills, Nash & Young Déjà vu 18 Deep Purple Deep Purple in Rock 19 Grateful Dead American Beauty 20 Derek & the Dominos Layla & Other Assorted Love Songs 21 Santana Abraxas 22 Simon and Garfunkel Bridge Over Troubled Water 23 Lee Hazlewood Cowboy in Sweden 24 Nico Desertshore 25 Led Zeppelin Led Zeppelin III 26 Van Der Graaf Generator H to He Who Am the Only One 27 Jimi Hendrix Band of Gypsys 28 Os Mutantes A Divina Comédia ou Ando Meio Desligado 29 Cat Stevens Tea for the Tillerman 30 Spirit Twelve Dreams of Dr. Sardonicus 31 The Firesign Theatre Don't Crush That Dwarf, Hand Me the Pliers 32 The Rolling Stones 'Get Yer Ya-Ya's Out!': The Rolling Stones in Concert 33 The Soft Machine Third 34 Otis Redding / The Jimi Hendrix Experience Historic Performances Recorded at the Monterey International Pop Festival 35 The Velvet Underground Loaded 36 Amon Düül II Yeti 37 Grateful Dead Workingman's Dead 38 Elton John Tumbleweed Connection 39 Funkadelic Funkadelic 40 Caravan If I Could Do It All Over Again, I'd Do It All Over You 41 Captain Beefheart Lick My Decals Off, Baby 42 Vashti Bunyan Just Another Diamond Day 43 Freddie Hubbard Straight Life 44 Alice Coltrane Ptah, the El Daoud 45 James Brown Sex Machine: Recorded Live at Home in Augusta, Georgia, With His Bad Self 46 Syd Barrett The Madcap Laughs 47 Aretha Franklin Spirit in the Dark 48 Traffic John Barleycorn Must Die 49 Kris Kristofferson Kristofferson 50 Exuma Exuma 51 Various Artists - Festivals / Events - Woodstock Woodstock 52 Charlie Haden Liberation Music Orchestra 53 The Beach Boys Sunflower 54 Freddie Hubbard Red Clay 55 The Pretty Things Parachute 56 The Last Poets The Last Poets 57 Third Ear Band Third Ear Band 58 Free Fire and Water 59 Tim Buckley Lorca 60 The Kinks Lola Versus Powerman and the Money-Go-Round (Part One) 61 John Phillips John Phillips (John the Wolfking of L.A.) 62 The Allman Brothers Band Idlewild South 63 James Gang Rides Again 64 Lucifer's Friend Lucifer's Friend 65 Linda Perhacs Parallelograms 66 Van Der Graaf Generator The Least We Can Do Is Wave to Each Other 67 Emitt Rhodes Emitt Rhodes 68 Frank Zappa Burnt Weeny Sandwich 69 Antônio Carlos Jobim Stone Flower 70 Gustav Holst The Planets [Boston Symphony Orchestra, William Steinberg] 71 T2 It'll All Work Out in Boomland 72 Fotheringay Fotheringay 73 Steeleye Span Hark! The Village Wait 74 MC5 Back in the USA 75 Can Soundtracks 76 Canned Heat Future Blues 77 The Doors Morrison Hotel 78 The Move Shazam 79 Mayo Thompson Corky's Debt to His Father 80 Harry Nilsson Nilsson Sings Newman 81 The Beatles Let It Be 82 The Doors Absolutely Live 83 Amália Rodrigues Com que Voz 84 Jack S. Margolis & Crew A Child's Garden of Grass: A Pre-Legalization Comedy 85 Mountain Climbing! 86 Joni Mitchell Ladies of the Canyon 87 Don Cherry "mu" First Part 88 Magma Magma [Kobaïa] 89 Catherine Ribeiro + Alpes N.2 90 Sir Lord Baltimore Kingdom Come 91 Fabrizio de André La buona novella 92 Trees On the Shore 93 Chicago Chicago [II] 94 The Meters Look-Ka Py Py 95 Sweet Smoke Just a Poke 96 Atomic Rooster Death Walks Behind You 97 Trader Horne Morning Way 98 Fairport Convention Full House 99 Laura Nyro Christmas and the Beads of Sweat 100 Brainticket Cottonwoodhill Proszę się nie denerwować, RYM ma użytkowników z całego świata, a gusta są zróżnicowane. |
 Antonio Banderas, właściwie José Antonio Domínguez Bandera (ur. 10 sierpnia 1960 roku w Maladze w Hiszpanii) - aktor filmowy, pochodzenia hiszpańskiego. Życiorys Urodził się i dorastał w rodzinie rzymskokatolickiej jako syn nauczycielki doñy Any Banderas i policjanta Guardia Civil José Domíngueza (zm. 2 lutego 2008 w wieku 87 lat). Ma młodszego brata Francisco Javiara Banderasa "Chico". Początkowo chciał zostać zawodowym piłkarzem, ale jego marzenie zakończyły się, kiedy mając 14 lat złamał nogę. Kiedy rok później zobaczył na scenie musical Hair, postanowił, że zostanie aktorem. Opuścił szkołę i w wieku 19 lat udał się do Madrytu w celu rozpoczęcia kariery w hiszpańskim przemyśle filmowym. W 1980 roku ukończył School of Dramatic Art w Madrycie i związał się z hiszpańskim Teatrem Narodowym. Został aresztowany przez policję hiszpańską za udział w sztuce Bertolta Brechta, z powodu cenzury politycznej w ramach zasad ogólnych dyktatora Francisco Franco; całą noc spędził na policji, podczas pracy z małym zespołem teatralnym, z którym dawał występy na ulicy, miał trzy lub cztery takie aresztowania. Dorabiał jako kelner, pracował w sklepie i małym kinie La Movida Madrileña, a także model dla Ralpha Laurena i domu mody Gucci. Po debiucie na scenie w sztuce Los Tarantos (1981) i na ekranie w filmie Sztuczne rzęsy (Pestanas postizas, 1982), zagrał w pięciu obrazach Pedro Almodóvara: komedii Labirynt namiętności (Laberinto de pasiones, 1982) u boku Imanola Ariasa, thrillerze Matador (Matador, 1986) z Carmen Maurą jako nadpobudliwy i wrażliwy Ángel Giménez, melodramacie Prawo pożądania (La Ley del Deseo, 1987) w roli heteroseksualnego wdającego się w miłość homoseksualną nieprzewidywalnego Antonia Beníteza, komediodramacie Kobiety na skraju załamania nerwowego (Mujeres al borde de un ataque de nervios, 1988) jako słodki Carlos oraz dramacie kryminalnym Zwiąż mnie (!Átame!, 1990) w roli zdesperowanego Ricky'ego. W 1991 roku pojawił się na planie filmu dokumentalnego z trasy koncertowej Madonny W łóżku z Madonną (Madonna: Truth or Dare). Po raz pierwszy wystąpił w hollywoodzkiej produkcji - dramacie muzycznym Królowie Mambo (The Mambo Kings, 1992) u boku Armanda Assante. W dramacie Jonathana Demme'a Filadelfia (Philadelphia, 1993) zagrał postać kochanka prawnika-nosiciela wirusa HIV (Tom Hanks). Ogromnym sukcesem okazała się rola wędrowca-samotnika, muzyka z futerałem na gitarę wypełnionym bronią, który przemierza Meksyk w poszukiwaniu morderców swej ukochanej w gangsterskim filmie akcji Roberta Rodrigueza Desperado (1995). W filmie muzycznym będącym adaptacją musicalu Andrew Lloyda Webbera i Tima Rice'a Evita (1996) z Madonną jako narrator ujawnił swoje zdolności wokalne. Pochlebne recenzje przyniosła mu kreacja Alejandro Murriety czyli Zorro w filmie przygodowym Martina Campbella Maska Zorro (The Mask of Zorro, 1998) z Anthony Hopkinsem i Catherine Zetą-Jones. Zadebiutował jako reżyser komediodramatu Wariatka z Alabamy (Crazy in Alabama, 1999) z Melanie Griffith, Davidem Morse, Lucasem Black, Cathy Moriarty, Meatem Loafem, Robertem Wagnerem i Elizabeth Perkins. Użyczył głosu Kotu w Butach w filmie Shrek 2 (2004) i sequelu Shrek Trzeci (2007). Jego pierwszą żoną była Ana Leza (od 27 lipca 1987 do 1996). W dniu 14 maja 1996 roku ożenił się ponownie z Melanie Griffith, z którą ma córkę Stellę del Carmen (ur. 24 września 1996 w Marbella). Jest ojczymem Alexandra Bauera i Dakoty Mayi Johnson. Ciekawostki Ma 175 cm wzrostu. Ma hiszpańskie obywatelstwo. 18 października 2005 roku otrzymał swoją gwiazdę na hollywoodzkim chodniku sław. 27 października 2007 wystąpił w Polsce z krótkim show w programie Nataszy Urbańskiej i Janusza Józefowicza Przebojowa noc – Wieczór Latynoski. Nagrody 2005: Shrek 2 (nominacja) MTV Movie Award najlepsza rola komediowa 2004: Pancho Villa we własnej osobie (nominacja) Złoty Glob najlepsza rola męska w serialu lub filmie telewizyjnym 2004: Pancho Villa we własnej osobie (nominacja) Emmy najlepszy aktor w serialu lub filmie telewizyjnym 1999: Maska Zorro (nominacja) Złoty Glob najlepszy aktor w komedii lub musicalu 1999: Wariatka z Alabamy (nominacja) Złote Lwy 1997: Evita (nominacja) Złoty Glob najlepszy aktor w komedii lub musicalu 1997: Zbyt wiele (nominacja) GOYA najlepszy aktor 1991: Zwiąż mnie (nominacja) GOYA najlepszy aktor 1987: Matador (nominacja) GOYA najlepszy aktor drugoplanowy Filmografia 2008: Centralne biuro uwodzenia (My Mom's New Boyfriend) 2007: Shrek Trzeci (dubbing) 2006: Wytańczyć marzenia 2005: Legenda Zorro (The Legend of Zorro) 2005: Anioł Stróż (Man of the House) 2004: Shrek 2 (dubbing) 2003: Pewnego razu w Meksyku: Desperado 2 (Once Upon a Time in Mexico) 2003: Mroczna Argentyna (Imagining Argentina) 2003: Mali agenci 3D: Trójwymiarowy odjazd (Spy Kids 3: Game Over) 2003: Pancho Villa we własnej osobie (And Starring Pancho Villa as Himself) 2002: Frida 2002: Mali agenci 2: Wyspa marzeń (Spy Kids 2: Island of Lost Dreams) 2002: Ballistic (Ballistic: Ecks vs. Sever) 2002: Femme Fatale 2001: Mali agenci (Spy Kids) 2001: Grzeszna miłość (Original Sin) 2001: Pytanie do Boga (Body, The) 2000: Parada oszustów (White River Kid, The) 1999: Kumpel do bicia (Play It to The Bone) 1999: Trzynasty wojownik (13th Warrior, The) 1998: Maska Zorro (Mask of Zorro, The) 1996: Zbyt wiele (Two Much) 1996: Evita 1995: Zabójcy (Assassins) 1995: Nigdy nie rozmawiaj z nieznajomym (Never Talk to Strangers) 1995: Desperado 1995: Cztery pokoje (Four Rooms) 1995: Rapsodia Miami (Miami Rhapsody) 1994: Wywiad z wampirem (Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles) 1993: Dom dusz (House of the Spirits, The) 1993: Zniewaga (Dispara!) 1993: Filadelfia (Philadelphia) 1992: Królowie Mambo (Mambo Kings, The) 1991: W łóżku z Madonną (Madonna: Truth or Dare (aka In Bed with Madonna)) 1991: Terra Nova 1990: Zwiąż mnie (!Átame!) 1990: Pod Wiatr (Contra el viento) 1989: Aventis 1989: Biała gołębica (Blanca Paloma, La) 1988: Kobiety na skraju załamania nerwowego (Mujeres al borde de un ataque de nervios) 1988: Kobieta twojego życia (Mujer de tu vida: La mujer feliz, La) 1987: Prawo pożądania (Ley del deseo, La) 1986: Układanka (Puzzle, The) 1986: 27 godzin (27 horas) 1986: Matador (Matador) 1985: Dwór Faraona (Corte de Faraón, La) 1984: Sprawa Almery (Caso Almería, El) 1984: Szczudła (Zancos, Los) 1982: Sztuczne rzęsy (Pestanas postizas) 1982: Labirynt namiętności (Laberinto de pasiones) |
JESUS CHRIST SUPERSTAR libretto: Tim Rice muzyka: Andrew Lloyd Webber przekład: Wojciech Młynarski i Piotr Szymanowski inscenizacja i reżyseria: Marcel Kochańczyk choreografia i współpraca reżyserska: Jarosław Staniek scenografia: Grzegorz Policiński (d), Elżbieta Terlikowska (k) kierownictwo muzyczne: Jerzy Jarosik premiera: 28 kwietnia 2000 Duża Scena czas trwania: 120 minut z 1 przerwą ZŁOTA MASKA 2001 dla Janusza Radka za rolę Judasza Oto ostatnie dni życia Jezusa Chrystusa. Syn Boży naucza jeszcze, wiedząc jednak, że zbliża się czas odejścia. Jego uczniowie są przy nim, tak jak jest obok niego kochająca go Maria Magdalena. Judasz ma wątpliwości, czy Jezus nie bierze swoich marzeń za rzeczywistość. Pochylając się nad sakiewką ze srebrnikami, wciąż jeszcze się waha. Nie uniknie jednak przeznaczenia. Jest jeszcze Piłat, który próbuje uratować Jezusa. Bezskutecznie. Wiadomo przecież, że Słowo musi stać się Ciałem... JESUS CHRIST SUPERSTAR stał się czymś więcej, niż jeszcze jednym musicalem. Przedstawienie stworzone przez dwóch młodych, zaledwie dwudziestokilkuletnich Brytyjczyków, okazało się na przełomie lat 60. i 70. jednym z największych przebojów w historii teatru muzycznego, spektaklem na miarę rewolucji Dzieci Kwiatów. Rice i Webber zaproponowali hipisowską wersję Ewangelii — ilustrowaną muzyką rockową opowieść, w której Jezus Chrystus kreowany jest na pierwszego młodzieżowego idola w dziejach świata. Popularność JCHS — mimo zmieniających się mód i tendencji muzycznych — trwa do dzisiaj. obsada: Jesus Chrystus: Maciej Balcar (gościnnie) Judasz Iskariota: Janusz Radek (gościnnie) Maria Magdalena: Maria Meyer / Alona Szostak Król Herod: Jacenty Jędrusik Poncjusz Piłat: Andrzej Kowalczyk Kajfasz Arcykapłan: Zbigniew Mikolasz (gościnnie) Annasz: Marta Tadla Kapłan: Marta Tadla Dowódca straży-Kapłan II: Marian Florek Piotr: Marek Chudziński Szymon Zelota: Dominik Koralewski * oraz Katarzyna Buczkowska, Beata Chren, Weronika Drynkorn, Barbara Ducka, Małgorzata Gadecka, Natalia Gajewska, Jolanta Gabor-Chavez, Ewa Grysko, Katarzyna Hołub, Beata Jabłońska-Rakoczy, Natalia Jędrzejczyk, Marta Kloc, Katarzyna Korzec, Emilia Majcherczyk, Izabella Malik, Małgorzata Mazurkiewicz, Róża Miczko, Małgorzata Ochabowicz, Larysa Policińska, Anna Ratajczyk, Barbara Skrodzka, Estera Sławińska-Dziurosz, Sonia Sosna, Anna Surma, Alona Szostak, Elżbieta Wacławek-Czmok, Agata Witkowska, Dagmara Żuchnicka, Emanuela Żukowska, Piotr Brodziński, Sebastian Chwastecki, Jarosław Czarnecki, Tomasz Drożdż, Cezary Dróżdż, Rafał Gajewski, Kamil Guzy, Artur Gotz, Maciej Herman, Kryspin Hermański, Bartosz Jaśkowski, Filip Jędruch, Jakub Jóźwik, Grzegorz Kaczmarczyk, Krzysztof Knurek, Janusz Krzypkowski, Bartłomiej Kuciel, Mirosław Książek, Jakub Lewandowski, Zbigniew Mikolasz (gościnnie), Łukasz Musiał, Mirosław Riedel, Adam Szymura, Marcin Wawrzynowicz, Krzysztof Włosiński i Orkiestra Teatru Rozrywki dyrygenci: Jerzy Jarosik / Joseph Herter recenzje: Mamy kolejne wydarzenie artystyczne! Jesus Christ Superstar to inscenizacja piękna, mądra i wspaniale zagrana.(...) Wspaniałe układy choreograficzne autorstwa Jarosława Stańka, porywają swoją dynamiką, wymownością i pięknem (...) A jak świetnie brzmi zespół wokalny! (...) Monumentalne chwilami, rockowe i ostre brzmienie orkiestry pod dyrekcją Jerzego Jarosika dopełnia tej uczty muzycznej. (...) Oszczędna, ale bardzo wymowna scenografia Grzegorza Policińskiego zachwyca prostotą i wspaniałym wkomponowaniem się w wizję plastyczną reżysera. Kostiumy Elżbiety Terlikowskiej są równie piękne. No i reżyser Marcel Kochańczyk po raz kolejny dał nam prezent w postaci wspaniałego, z rozmachem i fantazją przygotowanego widowiska, które jest nie tylko pięknym obrazkiem, ale przekazuje nam treści bardzo znaczące i skłaniające do myślenia. (Goniec Górnośląski) Największą zaletą tego spektaklu jest umiejętne zrównoważenie scen zbiorowych i kameralnych. Tłum, mimo żywiołowego tańca, jest poddany wzorowej dyscyplinie. (...) Pięknie brzmią songi, notabene świetnie spolszczone, śpiewane samotnie przez Judasza czy Chrystusa, który nagle zdaje sobie sprawę , że wszyscy go opuścili . Mimo, że przecież nie jest to spektakl religijny, to stan emocji i uniesień, jakich dostarczają nam wszyscy jego realizatorzy, wróży mu długi sceniczny żywot. (Śląsk) Nie ma w Jesus Christ Superstar łatwych wokalnie ról, bo nawet najmniejsze wymagają świetnych głosów. Te w zasadzie w Chorzowie są, a gdy do niektórych ról zabrakło odtwórców, to zaproszono gości. W tytułowej roli oglądamy więc Macieja Balcara. Jego Chrystus jest zbyt mało charyzmatyczny, za to bardzo ludzki, targany namiętnościami, wątpliwościami, za to dobrze śpiewający. Autorzy stawiając Jezusa nieco ponad wszystkimi bohaterami, motorem całej akcji uczynili Judasza. W Teatrze Rozrywki wcielił się w niego Janusz Radek, który z każdą chwilą przedstawienia był coraz lepszy. Pełen ekspresji, dynamiczny, o niesamowitym głosie. (Trybuna Śląska) Największym atutem spektaklu jest odtwórca roli tytułowej Maciej Balcar. (...) Obdarzony jest świetnym głosem i ma osobowość sceniczną. Jego Chrystus jest postacią charyzmatyczną, promieniującą dobrem, głęboko ludzką i pełną otwartości na drugiego człowieka. (...) Wzruszająca i pełna prostoty jest Maria Magdalena w wykonaniu Marii Meyer. Gwiazda chorzowskiego ansamblu zagrała kobietę po przejściach, która pod wpływem miłości Chrystusa odzyskuje wiarę w potęgę dobra i sens życia. (Rzeczpospolita) Chorzowski spektakl to prawdziwe show, które oszałamia widza rozmachem, zaskakuje dekoracjami, kostiumami, feerią świateł oraz całkiem nowymi wcieleniami znanych aktorów i gościnnie występujących piosenkarzy. Widowisko, osadzone głęboko w historii biblijnej, w nowej inscenizacji nabrało walorów bliskich ludziom współczesnym. (Posłaniec Świętej Rodziny) "Bo jarmark trwa. Bez aktu kaźni / Smak życia nie byłby wyraźny" Roman Pawłowski w artykule, zatytułowanym "Lord musicalu", pisał następująco: Następny musical Rice i Webber oparli na podobnym pomyśle. Skoro tak entuzjastycznie przyjęto rock' n' rollowe oratorium na podstawie Biblii, dlaczego nie napisać rockowej wersji Ewangelii? Pracowali trzy lata, po czym w 1970 roku wydali płytę, na której songi śpiewali popularni piosenkarze z towarzyszeniem rockowego bandu. Producenci bali się finansować przedstawienie, które tak nietypowo pokazywało Jezusa z Nazaretu. Do premiery "Jesus Christ Superstar" doszło dopiero w 1971 roku w Nowym Jorku. Spektakl trafił idealnie w swój czas. Trawniki w Central Parku były pełne młodych ludzi ubranych w kwieciste szaty i palących marihuanę. I to oni stali się pierwszymi fanami musicalu. Przyciągało ich nie tylko rockowe brzmienie i współczesny tytuł, stawiający Jezusa pomiędzy idolami kultury masowej. Ważny był także sposób ujęcia samej historii ostatnich siedmiu dni Jezusa z Nazaretu. Narratorem był tu Judasz Iskariota, rozczarowany działalnością Jezusa i przeciwny fanatykom, którzy robili z Jezusa Pana Boga. Sam Chrystus pokazany był jako zwyczajny człowiek ze wszystkimi słabościami i niekonsekwencjami. Był nie tylko natchnionym prorokiem, ale przede wszystkim młodym mężczyzną, który nie radzi sobie z emocjami wobec zakochanej w nim Marii Magdaleny. Apostołowie tworzyli na scenie hipisowską komunę, która dzieli się jedzeniem i majątkiem, a tłum mieszkańców Jerozolimy witał Chrystusa wjeżdżającego na osiołku niczym gwiazdę pop przed koncertem, śpiewając Hej, JC, czy uśmiechniesz się do mnie? A jak wygląda chorzowska inscenizacja 35 lat po nowojorskiej premierze? Przede wszystkim zaskakuje scenografia. Jeśli w "Dyzmie" była ona po prostu płaska, tutaj mamy do czynienia z głębią. W tle widzimy horyzont, sama rampa natomiast do złudzenia przypomina tę z "pierwszego polskiego spektaklu, wyprodukowanego w pełni za prywatne pieniądze". Kiedy usłyszałem zabarwioną orientalnymi akcentami "Uwerturę", a na scenie zobaczyłem biały dym, dyskotekowe światła i młodych ludzi w podartych dżinsach, potwierdziły się moje najgorsze obawy — "Toż to Metro 2!". Z całego tego śpiewająco-tańczącego tłumu (gratulacje dla Jarosława Stańka, "który chyba i kamienie potrafiłby nauczyć akrobatycznych ewolucji") najmocniej zapadła mi w pamięć ładna brunetka w czerwonym podkoszulku. Na szczęście pierwsza piosenka Judasza skutecznie rozwiała moje przypuszczenia, że "Jesus..." zrealizowany będzie w konwencji "metropodobnej". W występach Janusza Radka nie ma nic z kabaretu ("Królowa Nocy"), poezji śpiewanej ("Serwus Madonna") czy też piosenki aktorskiej (wykonanie "Mamony" na XXIII PPA). Jest za to nieprzeciętny głos, w którym słychać rockową zadziorność, momentami wręcz zagłuszający orkiestrę. Radek prezentuje całą gamę wrzasków, warknięć i kapitalnych wokaliz, śpiewanych nierzadko w zawrotnym tempie. Kiedy w "Ostatniej Wieczerzy" (nota bene — mającej mało wspólnego z tą Leonardową, a znacznie więcej z piknikiem czy "Śniadaniem na trawie") zawodzi technika i nie słychać odpowiedzi Judasza na Jezusowe "(...), a drugi mnie zdradzi", widać za to doskonale niewiarygodny wprost wysiłek, jaki maluje się na twarzy i szyi Radka, gdy śpiewa, nieświadomy, że publiczność go nie słyszy. Scena śmierci Judasza, odpowiednio oprawiona za pomocą białego dymu i krwistoczerwonego światła, w połączeniu z psychodeliczną muzyką tworzy — jak pisał w liście do Sary Kane, dotyczącym "Zbombardowanych", Edward Bond — "dziwną, prawie halucynacyjną jakość". Kiedy z sufitu spływa sznur, zakończony pętlą, napięcie sięga zenitu... tym większe jest zaskoczenie publiczności, gdy ciemność nad ich głowami rozdziera znajomy głos, krzyczący "Więcej światła!", a po schodach, jak gdyby nigdy nic, w blasku reflektora, schodzi Judasz — konferansjer, który wszak przed chwilą zniknął w zapadni (wykorzystanie machiny teatralnej). Pomysłowe jest również uczynienie "newsa" z pojmania Syna Bożego — zachodni patent, jak widać, świetnie się sprawdza. Przed spektaklem odtwórca roli tytułowej znany mi był zarówno jako wokalista Dżemu (po obejrzeniu DVD z występu grupy na Przystanku Woodstock w 2004 roku stwierdziłem, że "zupełnie niepotrzebnie imituje sceniczne zachowania Ryszarda Riedla, jego charakterystyczne gesty i sposób poruszania się za mikrofonem"), jak i twórca solowy — na płycie "Czarno" udowadnia, że potrafi śpiewać delikatnie (utwór tytułowy), ale — kiedy trzeba — również z rockowym "wykopem" ( "Za bliski"). Maciej Balcar jako Jezus faktycznie wygląda, jakby dopiero co zszedł z tego słynnego obrazu, zatytułowanego "Jezu, ufam Tobie". Jeśli domeną Judasza jest ruch - znika za kulisami, by za chwilę znów wybiec na scenę, wodząc wokół przerażonym wzrokiem — to Jezus jest raczej statyczny. Sam Balcar mówił: "Chciałem być mniej histeryczny od Gillana i bardziej jezusowaty, łagodniejszy". Ten Chrystus - by posłużyć się stwierdzeniem Andrzeja Barańskiego, mówiącego o swoim filmie "Parę osób, mały czas" — krzyczy cichością. Tym bardziej zaskakuje jego wybuch złości w świątyni czy krzyk w najmniej oczekiwanym momencie "Rozmowy z Bogiem". Jest w tej pieśni scena absolutnie porażająca — Balcar śpiewa "Dobrze!/Przyglądaj się, jak będę umierał/Teraz...", po czym pada jak rażony piorunem, wyraźnie słychać uderzenie głowy o deski. Na widowni zapada cisza. Przedłuża się ona w nieskończoność, a Jezus nadal leży nieruchomo. Pojawia się moment zawahania: "Czy to aby na pewno było zaplanowane? Czy nic mu się nie stało?". Wreszcie słychać ciche, ale wyraźne "Kiedyś pewny krok/Dzisiaj lęk i mrok"... i kolejna z niezwykłych scen — biczowanie. Nie zdarzały się jeszcze takie zachowania publiczności, jak podczas koncertów legendarnej grupy Osjan (Wojciech Waglewski: (...) na początku lat 70. Osjana traktowano z nabożnym szacunkiem, jak ręce, które leczą, na koncerty przychodziły tabuny wiernych, dla których było to wydarzenie parareligijne. Pamiętam, że muzycy ubierali się na biało i opowiadali jakieś bzdury o mistycznych uniesieniach. Twierdzili, że grają muzykę Wschodu, nazywali to chyba nawet ragami. (...) Trochę się zagalopowali. Jacek Ostaszewski opowiadał, że zdarzały się koncerty, na których ludzie wczołgiwali się na scenę i całowali ich po rękach. To był szok, zorientowali się, że za daleko się posunęli, że —delikatnie mówiąc — zaczęło to przekraczać granice dobrego smaku. Koncert zamieniał się w obrządek, a oni zdali sobie sprawę, że nieświadomie oszukują, przecież nie są kapłanami, nie mają namaszczenia, nie mogą być traktowani jak bóstwa, ale któregoś wieczoru, podczas sceny biczowania, w atmosferze narastającej nienawiści jego niedawnych wielbicieli, dziewczyna z pierwszego rzędu widowni położyła przed leżącym na scenie Maćkiem czerwoną różę. W scenie, kiedy Jezusowi wymierzone zostaje 39 razów, musi być perfekcyjne zgranie ruchu i dźwięku. Tylko wtedy wygląda wiarygodnie i robi przerażające wrażenie. To swoisty paradoks — w spektaklach Sary Kane jest takie nagromadzenie coraz wymyślniejszej przemocy ("psychopatyczny morderca amputuje młodemu homoseksualiście język, ręce i nogi, a jego partnerowi podrzyna gardło", "tłum linczuje głównego bohatera, obcinając mu genitalia i smażąc je na grillu", "Żołnierz terroryzuje i gwałci Iana, potem wysysa mu oczy, zjada je i strzela sobie w łeb"), że przestaje szokować, bo jest niewiarygodne. Tymczasem w chorzowskim przedstawieniu nie ma ani kropli krwi, a mimo to — a może raczej właśnie dzięki temu — scena biczowania jest przejmująca i taka... ludzka. Nie trwa minutę - jest długa i męcząca. Ogląda się ją równie ciężko, jak scenę wieszania Jacka Łazara w "Krótkim filmie o zabijaniu". Jedyne, co możemy zrobić — uwięzieni w fotelach - to odwrócić wzrok... Owszem, możemy mówić, jak Ernest Bryll w "Rzeczy listopadowej", że "to tylko szminka", "to tylko teatralne", ale nie możemy przecież twierdzić, że "to się nigdy nie wydarzyło", "to jedynie fikcja literacka". Ostra muzyka, skandujący tłum na scenie, Piłat z sadystyczną satysfakcją liczący razy... to wszystko sprawiło, że 24 maja b.r. "kilkaset osób po obu stronach rampy poczuło nagle, że oto bierze udział w prawdziwym sądzie nad prawdziwym człowiekiem". Pani Marii Meyer gratuluję odwagi w kwestii kostiumu. Mimo wyzywającego stroju jej Maria Magdalena nie posiada wulgarności Aldonzy, ale jest równie tragiczna, jak Mańka, bo zakochana w niewłaściwym mężczyźnie. Po raz kolejny miałem okazję przekonać się, jak wielkim głosem dysponuje Pani Meyer i jak ten krystalicznie czysty głos brzmi w absolutnej ciszy, jak się w niej rozchodzi. Trudno się nie uśmiechnąć, gdy Herod (przezabawny Jacenty Jędrusik) w oprawie rewiowo-operetkowo-kabaretowej wyśpiewuje swe ironiczne czy wręcz szydercze wersy ("Więc słynny Jezusie, do dzieła, ot co,/Bardzo proszę nie bądź leń/I mą wodę w wino zmień./(…)Jesteś przecież gwiazda gwiazd/Jesteś hitów hit/Stwierdzić przykro byłoby/Że ludziom wciskasz kit./Chcę z moim dworem/zwiększyć Twój fan club/Wstrząśnij nami, cynikami/zrób to, proszę, zrób"). Co ciekawe — ten Jezus nie czyni cudów (przynajmniej nie na scenie). Kiedy otacza go tłum inwalidów, którzy o mało go nie zaduszą, po prostu boi się ich. Dominik Koralewski śpiewa bardzo wyraźnie— co nie było tak łatwo zauważalne w chóralnych śpiewach Chłopców z Łyskowa - "Piosenkę Szymona Zeloty". Piłat Andrzeja Kowalczyka nie ma w sobie nic z procuratora Judei, występującego w "Mistrzu Małgorzacie". Jeśli w spektaklu Krystiana Lupy "boli go nie tylko głowa, boli go całe ciało, każde słowo to wybuch nowego bólu. Kiedy płacze na ramieniu Jeszui (Andrzej Hudziak), nie ma nieustraszonego żołnierza, jest cierpiący, szukający wsparcia człowiek", to w chorzowskiej rock-operze jest obawiającym się Cezara i ulegającym presji tłumu despotą. W scenie biczowania widać wyraźnie, że tłum ten nie jest jedynie tłem — staje się bohaterem. Kiedy Kowalczyk śpiewa swoje "Nie wstrzymam Cię przed samozniszczeniem/Giń, jeśli chcesz, giń, giń pomyleńcze. /Nie wstrzymam Cię, idź na krzyż i w ziemię/Umywam ręce, /Ja umywam ręce!!!", aż purpurowieje na twarzy z wysiłku, bo — jak sam mówi —"taką rolę trzeba grać na pełnych obrotach". Efekt jest naprawdę wstrząsający. Leopold Stawarz ze swoim operowym głosem pasuje do roli Kajfasza — patetyczny sposób śpiewania pozostaje w zgodzie z pełnionym urzędem. Scena Ukrzyżowania mogłaby budzić kontrowersje — pieśń o tym, że gdyby Jezus umierał dzisiaj, to "cały świat by słyszał Go przez telesatelity", przeplatana ostatnimi słowami Zbawiciela - ale tak się nie dzieje. Zderzać umiejętnie komizm z tragizmem w sposób, by efekt nie był groteskowy, to wielka umiejętność. Dobrze, że Ukrzyżowanie pokazano w sposób symboliczny, daleki od "atrakcji" rodem z "Pasji" Gibsona. Wzbogacony o lekturę książki "Gwiazdy noszą tenisówki" postanowiłem zabawić się w wypatrywanie na scenie znajomych twarzy — udało mi się dojrzeć m.in. Mirosława Książka (jeden z apostołów) i Katarzynę Buczkowską-Budnik (jedna z tancerek w pałacu Heroda). Stroje — jak najbardziej współczesne, język — również ("Jeden numer — z trędowatym", "co jest grane", "Montuje opozycję"), ale nie aż tak, jak w "Romeo i Julii" Teatru Studio Buffo. Po tak entuzjastycznej recenzji należałoby chyba pogratulować reżyserowi pomysłu, rozmachu i niekwestionowanego sukcesu. W tym przypadku nie jest to jednak możliwe. Niestety. W tym roku miną cztery lata od śmierci Marcela Kochańczyka, a spektakl nadal nagradzany jest owacjami na stojąco. A więc jednak "Non omnis moriar"... Kiedy Lubelski Teatr Muzyczny chciał wystawić "Jesus Christ Superstar" na terenie byłego obozu koncentracyjnego na Majdanku, zdecydowanie się temu sprzeciwiono. Nie dziwię się — pomysł tańców i śpiewów na ludzkich popiołach nie jest zbyt trafiony. A sama rock-opera? Ktoś musiałby być bardzo ortodoksyjnym katolikiem, żeby stwierdzić, że ten spektakl go obraża. Dla osoby głęboko wierzącej będzie to przeżycie niemal mistyczne, próba dotknięcia tajemnicy, a ktoś, kogo relacja z Bogiem jest trudna, być może po obejrzeniu przedstawienia sięgnie po Biblię. Niektórzy pójdą tylko dlatego, żeby posłuchać świetnej muzyki, wspaniałych tekstów i genialnego wykonania. Spektakl zagrany był w maksymalnym skupieniu, perfekcyjnie zaśpiewany (Józefowicz mówił: "Widz przychodzi tylko jeden raz"), widać było przysłowiowe "krew, pot i łzy". Podczas całego przedstawienia panowała cisza. Tym milej zaskoczyła mnie reakcja publiczności, której lwią część określiłbym mianem "szkolno-wycieczkowej", a która zgotowała aktorom głośne oklaski na stojąco. Kiedy czyta się o tym, do czego dochodzi w łódzkich teatrach, niczego nie można być pewnym. Do ukłonów aktorzy wyszli w "cywilnych" ubraniach. Można było wtedy zobaczyć wzruszenie Pani Okupskiej, "prywatny uśmiech" Janusza Radka i zaskoczenie, połączone z zadowoleniem w oczach zespołu, wcielającego się w role wielbicieli Jezusa. Gdy pomyślimy, że przed nimi teraz tylko godzina na złapanie oddechu i znowu spektakl, na myśl przychodzi tylko jedno słowo - podziw. Teraz - podobnie, jak bywalcy forum "Rozrywki" - czekam z niecierpliwością na płytę, dokumentującą to niezwykłe przedstawienie. Bo szkoda by było, gdyby - jak mówił w "Ryśku" Jana Skaradzińskiego Beno Otręba—"tyle fajnych numerów uleciało gdzieś przez komin"... (Tomasz Klauza, student kulturoznawstwa, Uniwersytet Śląski) |
"The Best Of" "Tańca z gwiazdami" W związku z ogromną popularnością show "Taniec z gwiazdami" Universal Music Polska wspólnie z telewizją TVN postanowiły wydać dwupłytowe wydawnictwo będące podsumowaniem trzech pierwszych edycji programu. Wydawnictwo "Taniec z gwiazdami - The Best Of" składa się z płyty DVD z materiałem wideo oraz płyty CD z nagraniami orkiestry Adama Sztaby wykonywanymi podczas programów. Płyta DVD zawiera najciekawsze tańce w wykonaniu najlepszych i najpopularniejszych par ze wszystkich dotychczasowych edycji tego popularnego programu (m.in. Katarzyna Cichopek i Marcin Hakiel, Aneta Piotrowska i Marcin Mroczek, Małgorzata Foremniak i Rafał Maserak, Anna Gogowska i Piotr Gąsowski, i wiele innych). Płyta DVD zawiera też krótkie prezentacje poszczególnych tańców, jak również ciekawostki na temat programu. Na płycie CD znajdzie się ponad 40 nagrań w wykonaniu orkiestry Adama Sztaby z nagraniami "live" z programów. Wydawnictwo jest pierwszym oficjalnym wydawnictwem DVD na rynku prezentującym fragmenty programu "Taniec z gwiazdami".  Tracklista: DVD Everybody Needs Somebody to Love - VOLT Cha-cha (prezentacja – "September" - Al McKay, Maurice White, Allee Willis) Andrzej Nejman i Magdalena Soszyńska – SHE BANGS Olivier Janiak i Kamila Kajak - SMOOTH Piotr Gąsowski i Anna Głogowska - TWIST AND SHOUT Katarzyna Cichopek i Marcin Hakiel - RIVERS OF BABYLON Aleksandra Kwaśniewska i Rafał Maserak - AI NO CORRIDA Walc angielski (prezentacja – "Mona Lisa" - Ray Evans, Jay Livingstone) Marcin Mroczek i Aneta Piotrowska - SUNRISE SUNSET Aleksandra Kwaśniewska i Rafał Maserak – YESTERDAY Joanna Jabłczyński i Piotr Kiszka - MICHELLE Rumba (prezentacja – "I Just Cant Stop Loving You" - Michael Jackson) Conrado Moreno i Magdalena Soszyńska - MANANA DE CARNAVAL Małgorzata Foremniak i Rafał Maserak - GOLDEN EYE Katarzyna Cichopek i Marcin Hakiel - WONDERFUL LIFE Aleksandra Kwaśniewska i Rafał Maserak - NINE MILLION BICYCLES Quickstep (prezentacja – "Sing, Sing, Sing" – Louis Prima) Olivier Janiak i Kamila Kajak - BILLY – A – DICK Małgorzata Foremniak i Rafał Maserak - CHERI,CHERI LADY Marcin Mroczek i Aneta Piotrowska – WONDERWALL Aleksandra Kwaśniewska i Rafał Maserak - PUTTIN ON THE RITZ Jive (prezentacja – "Hit the Road Jack" – Percy Mayfield) Andrzej Nejman i Magdalena Soszyńska – I’M STILL STANDING Witold Paszt i Anna Głogowska - HIT THE ROAD JACK Małgorzata Foremniak i Rafał Maserak - HAFANANA Marcin Mroczek i Aneta Piotrowska – HELP! Tango (prezentacja – "Jealousie (Jealousy)" – Jacob Gade) Olivier Janiak i Kamila Kajak - TOXIC Witold Paszt i Anna Głogowska - MY HEART BELONGS TO DADDY Małgorzata Foremniak i Rafał Maserak - MONEY, MONEY, MONEY Aleksandra Kwaśniewska i Rafał Maserak – THE PHANTOM OF THE OPERA Paso doble (prezentacja – "Ole Espana" – Klaus Hallen) Conrado Moreno i Magdalena Soszyńska - BAILA TORRERO Agnieszka Rylik i Marcin Olszewski - BRING ME TO LIFE Piotr Gąsowski i Anna Głogowska – LOVE THEME FROM THE GODFATHER Małgorzata Foremniak i Rafał Maserak - THE FINAL COUNTDOWN Marcin Mroczek i Aneta Piotrowska – SHOW MUST GO ON Foxtrot (prezentacja – "New York, New York" - Fred Ebb, John Kander) Katarzyna Cichopek i Marcin Hakiel - SINGIN' IN THE RAIN Olivier Janiak i Kamila Kajak - HAVE YOU MET MISS JONES Agnieszka Rylik i Marcin Olszewski - MOON OVER BOURBON STREET Robert Rozmus i Anna Głogowska - RAINDROPS KEEP FALLING ON MY HEAD Marcin Mroczek i Aneta Piotrowska – DON'T WORRY BE HAPPY Samba (prezentacja – "Volare" - Francesci Migliacci, Domenico Modugno) Piotr Gąsowski i Anna Głogowska – ALL MY LOVING Katarzyna Cichopek i Marcin Hakiel – STAYIN' ALIVE Agnieszka Rylik i Marcin Olszewski - MOLIENDO CAFÉ Marcin Mroczek i Aneta Piotrowska – MUJER LATINA EYE OF THE TIGER – VOLT (Jim Peterik, Frankie Sullivan) Freestyle Witold Paszt i Anna Głogowska – MONEY, MONEY (CABARET) Małgorzata Foremniak i Rafał Maserak - FREE YOUR MIND Katarzyna Cichopek I Marcin Hakiel – THE TIME OF MY LIFE Marcin Mroczek i Aneta Piotrowska – CRY + BLACK OR WHITE (MICHAEL JACKSON) Aleksandra Kwaśniewska i Rafał Maserak – I WILL ALLWAYS LOVE YOU + QUEEN OF THE NIGHT (WHITNEY HOUSTON) Katarzyna Cichopek I Marcin Hakiel – EL TANGO DE ROXANNE Płyta CD – wszystkie nagrania w wykonaniu orkiestry pod dyrekcja Adama Sztaby Hit The Road Jack (jive) – (Mayfield Percy) Save Your Kisses For Me (quickstep) – (Tony Hiller, Martin Lee, Lee Sheridan) My Heart Belongs To Daddy (tango) – (Cole Porter) Lady Marmalade (cha-cha) – (Bob Crewe, Kenny Nolan) When I Need You (walc angielski) – (Albert Hammond, Carole Bayer Sager) Tico Tico (samba) – (Jose Abreu, Ervin Drake, Aloysio Oliveira) Fields Of Gold (rumba) – (Sting) Sweet Dreams (cha-cha) – (Annie Lennox, Dave Stewart) El Tango De Roxanne (tango) – (Marianito Mores, Sting) Espana Cani (pasodoble) – (Pascual Marquina) Spiderman (quickstep) – (Robert Harris, Paul Francis Webster) Fever (foxtrot) – (Eddie Cooley, John Davenport) Everybody Needs Somebody (Volt) – (Solomon Burke, Bert Russell, Jerry Wexler) Come Away With Me (walc angielski) – (Norah Jones) You Can't Hurry Love (jive) – (Lamont Dozier, Brian Holland) Hey Sexy Lady (tango) – (Christopher Birch, Orville Burrell, Ricardo "RikRok" Ducent, Brian Thompson, P. Morrison) I'm Outta Love (cha-cha) – (Anastacia, Louis Biancaniello, Sam Watters) Nine Million Bicycles (rumba) – (Mike Batt) All My Loving (samba) – (John Lennon, Paul Mc Cartney) You Light Up My Life (walc angielski) – (Joe Brooks) Sparkling Diamonds (quickstep) – (Leo Robin, Jule Styne) Raindrops Keep Falling On My Head (foxtrot) – (Burt Bacharach, Hal David) The Phantom Of The Opera (tango) – (Mike Blatt, Charles Hart, Andrew Lloyd Webber, Richard Stilgoe) The Time Of My Life (freestyle) – (John DeNicola, Donald Markowitz, Franke Previte) Sex Bomb (cha-cha) – (Mustafa Guendogdu, Errol Rennalls, Mousse T.) Cancion Del Mariachi (pasodoble) – (Cesar Rosas) Wonderful World (walc angielski) – (Bob Thiele, George David Weiss) Wonderwall (quickstep) – (Noel Gallagher) New York, New York (foxtrot) – (Fred Ebb, John Kander) Can't Buy Me Love (jive) – (John Lennon, Paul Mc Cartney) Tanguera (tango) – (Mariano Mores) Straighten Up And Fly Right (quickstep) – (Nat King Cole, Irving Mills) Moon River (walc angielski) – (Henry Mancini, Johnny Mercer) Heaven On Their Minds (pasodoble) – (Andrew Lloyd Webber, Tim Rice) Mandy (rumba) – (Scott English, Richard Kerr) La Cumparsita (tango) – (Pascual Contursi/Enrique Pedro Maroni/Gerardo Hernán Matos Rodriguez) Love And Marriage (foxtrot) – (Sammy Cahn, Jimmy Van Heusen) Outro Lugar (cha-cha) – (Steve Wonder) With A Little Help From My Friends (walc wiedeński) – (John Lennon, Paul Mc Cartney) źródło: muzyka.onet.pl dla mnie bomba! bardzo mi się podobały wszystkie aranżacje Adama Sztaby, a piosenki, w których brała udział Patrycja Gola są rewelacyjne! Ma dziewczyna kawał niezłego głosu! |